Assassin's Creed

  Ah moje życie... za każdym razem kiedy ojciec pyta się czy jestem grzeczna, odpowiadam to samo. Tak tato, jestem najgrzeczniejszą dziewczynką na ziemi. On zaślepiony mną i tym jaka faktycznie byłam w domu mi wierzy. Gdyby tylko wiedział... jakbym miała mało dobrego w moim życiu... świat chciał iż byłam posiadaczką bardzo otwartej błony, a raczej jej braku. Ona była lecz była na tyle otwarta, że wchodząc we mnie jej nie przebijesz. Fizycznie wciąż jestem dziewicą i zawsze będę, a psychicznie? Powiem szczerze... moje krocze widziało więcej piłkarzy niż liczy reprezentacja Anglii, zaliczyłam każdego kapitana który mi się napatoczył. Obrączka na palcu wcale mnie nie powstrzymywała! To ich sumienie, nie moje. A tata? Za każdym razem słyszał od lekarza: „Pana córka jest czysta.”. Było wygodnie... on nie zadawał pytań, ja bawiłam się na swoich zasadach. Było już po meczu mojej reprezentacji, wspomniałam, że jestem Brytyjką? Chyba nie... ależ byłam i jestem z tego dumna. Dzisiaj nie ...

  Nie mogłam narzekać na moje życie. Córka, jedyne dziecko, światowej sławy piłkarza. Jego oczko w głowie, niczego mi nie brakowało w życiu. Miałam wszystko co chciałam, a miłość ojca była tak duża, że wystarczało jej aby zastąpić miłość matki. O niej nie miałam co mówić, zawiedziona, nie poszłam jej śladami tylko kogoś kto był wiecznie przy mnie. Dość o rodzicach i tym jak wyglądają relacje między nami. Los się do mnie uśmiechnął również pod względem miłości, ale... czy na pewno? Thorgan, mój belgijski przystojniak. Był ode mnie nieco starszy, grywał w niemieckiej drużynie. Mieszkaliśmy razem od miesiąca w Dortmundzie. Życie księżniczki trwało w najlepsze. Pewnego, letniego poranka oznajmił mi: „Jedziemy odwiedzić moich rodziców”. Po ponad roku związku bylam już raczej gotowa poznać jego rodzine. I nie miałam z tym problemu, byłam ułożona, miła, wiedziałam jak należy się zachowywać. Problem leżał zupełnie gdzie indziej... Jeszcze tego samego dnia samolotem przedostaliśmy się do ...