Londyn

 Macie mnie wszyscy za potwora. Za kogoś kto by tylko bawił się i pił na mieście. Za osobę która nie wie co to odpowiedzialności.

Ale jaką macie pewność, że mnie znacie? Może po prostu widzicie to co chce abyście widzieli? Kontroluje Waszą opinią robiąc z siebie wiecznego kretyna? Czy ktokolwiek próbował mnie chociaż zrozumieć? Odpowiedzi nasuwają się same... dzisiaj jest dzień szczególnie dla mnie ważny. Po zestawieniu listu siostrze udałem się w podróż. Krótka bo krótka, ale podróż. Wskoczyłem na dach pociągu i siedzac czekałem na swój przystanek. Ani razu nie obróciłem się za siebie. Miałem swój cel. Evie zrozumie. Musi zrozumieć co zamierzałem zrobić. Będąc na miejscu zeskoczyłem z dachu. Wylądowałem prawie nie zauważony. Ludzie mimo wszystko zauważa nawet najmniejszy ruch. Szczególnie, że się wyróżniam. Idąc przez miasteczko zaszedłem pierw do pubu. I nie nie z zamiarem picia. Przywłaszczyłem sobie jedną z butelek. Nie zbiednieja jak się zorientują. Schowałem ją w płaszczu. Maszerowałem dalej dopóki moim oczom nie ukazała się mała dziewczyna. Stała przerażona z kwiatami. Do moich uszu docierały słowa na sprzedaż. Podszedłem do niej i kucnąłem.
- Za ile Panienka sprzedaje kwiatki? - zapytałem z uśmiechem. - Za 4 pieniążki - odpowiedziała z lekkim przeproszeniem. Zrobiła krok w tył. - Wezmę wszystkie - sięgnąłem do kieszeni. Podarowałem dziewczynce sakiewke z dość sporą ilością pieniędzy i wziąłem kwiatki - Miłego dnia młoda damo - posłałem jej uśmiech po czym się podniosłem.
Szedłem, a raczej chciałem lecz dziewczynka złapała mnie za dłoń.
- To za dużo proszę Pana - puściła mężczyznę chwilę po tym - Pieniędzy jest wystarczająco - odpowiedziałem i po raz kolejny się uśmiechnałem do niej - Baw się dobrze.
Widziałem na jej przerażej twarzy zalążek uśmiechu. A jeszcze bardziej ucieszyły mnie słowa dziękuję wypowiedziane radośnie. Dziewczyna zniknęła mi z oczu. A ja? Ja szedłem dalej.
Znalazłem się w miejscu do którego dążyłem. Usiadłem na trawie uprzednio kładąc kwiaty przed sobą. Wyjąłem butelkę i pociągnąłem z niej łyk alkoholu. Nie był aż taki mocny. Mój wzrok utkwil w miejscu kwiatów.
- Twoje zdrowie
Szepnalem ciągnąć kolejnego łyka alkoholu.
- W dniu naszych narodzin. Chciałem być chociaż chwilę z Tobą...
Otarłem powstałą złe z policzka.
- Chciałem Ci tak wiele rzeczy powiedzieć. Tak wiele pokazać... Chciałbym Cię poznać
Urwałem. Nawet alkohol nie pomaga w napływie złych emocji. Byłem dobity. Nigdy nie byłem tak dobity jak w tej chwili.
- Tak bardzo tęsknię mamo...

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Marzenie

  Każde marzenie jest niczym bańka mydlana. Po powstaniu może pęknąć w każdej chwili. Zostanie po niej jedynie mokra plama, drobinki płynu unoszące się na wietrze... z marzeniem jest identycznie. Nie zawsze mimo tego jak blisko było się spełnienia marzenia, coś może pójść nie po naszej myśli. Tak było i w moim przypadku. Półfinał Ligi Mistrzów, graliśmy wtedy z klubem ze stolicy Francji. Długo pracowaliśmy całą drużyną na ten sukces i jedynie co mieliśmy w głowie to wygrana i przejście do finału. Marzyliśmy by w końcu zdobyć mistrzostwo. Jednakże w mojej głowie działo się o wiele więcej niż zwykły mecz. Tak to ważne spotkanie było dla mnie jedynie zwykłym meczem, porównywalnym do tego z rodzimej ligi. Większość myśli zajmowała moja narzeczona, była w ciąży. Strasznie długo staraliśmy się o dziecko i nareszcie udało nam się. Przed oczami wciąż mam obraz jak moja piękna przyszła z testem ciążowym i bez słów pokazała mi wynik. Chciałem wtedy oznajmić całemu światu o naszym szczęściu,...
Czytaj więcej

I. Jeden telefon

Obraz
  Ah moje życie... za każdym razem kiedy ojciec pyta się czy jestem grzeczna, odpowiadam to samo. Tak tato, jestem najgrzeczniejszą dziewczynką na ziemi. On zaślepiony mną i tym jaka faktycznie byłam w domu mi wierzy. Gdyby tylko wiedział... jakbym miała mało dobrego w moim życiu... świat chciał iż byłam posiadaczką bardzo otwartej błony, a raczej jej braku. Ona była lecz była na tyle otwarta, że wchodząc we mnie jej nie przebijesz. Fizycznie wciąż jestem dziewicą i zawsze będę, a psychicznie? Powiem szczerze... moje krocze widziało więcej piłkarzy niż liczy reprezentacja Anglii, zaliczyłam każdego kapitana który mi się napatoczył. Obrączka na palcu wcale mnie nie powstrzymywała! To ich sumienie, nie moje. A tata? Za każdym razem słyszał od lekarza: „Pana córka jest czysta.”. Było wygodnie... on nie zadawał pytań, ja bawiłam się na swoich zasadach. Było już po meczu mojej reprezentacji, wspomniałam, że jestem Brytyjką? Chyba nie... ależ byłam i jestem z tego dumna. Dzisiaj nie ...
Czytaj więcej

Głupiec

  Droga siostro, być może masz mnie za głupca, za kogoś kto jest niepełny rozumu, narwany i niekoniecznie dobrze ogarnięty w świecie. Mogę nie wiedzieć kim jest jakże ważny dla Ciebie Edward Kenway czy Ezio Auditore, mogę nie mieć pojęcia nic na temat tego co robisz z Greenem po nocach i nie chodzi mi tu o Wasze zabawy, o ile już jesteś na to gotowa. Jesteś niezmierne mądra, utalentowana i do tego piękna. Jak mógłbym nie cieszyć się z takiej siostry? Ale wracając... naprawdę możesz mnie porównywać do inteligencji kamienia, śmiać się ze mnie na każdym kroku. Jednak ja Cię jeszcze zaskoczę moja droga Evie... to jak świat postrzegany jest przez moje oczy... Skąd wzięły się Gawrony którymi tak gardzisz... jeszcze wiele rzeczy przed Tobą jest zatajnione. I ja Jacob Frye, Twój jedyny, mega przystojny brat pokaże Ci jak to wszystko wygląda z mojej perspektywy. Znajdujemy się pod Londynem, możesz pytać czemu. Dlaczego pociągnąłem Cię w głąb lasu, w nocy. Jedynie ogień pochodni rozjaśni...
Czytaj więcej